De volgende dag werden we vroeg wakker gemaakt voor onze laatste ochtendrit in de Masai Mara. We gingen nu naar een andere gedeelte van het park: op zoek naar de Topi leeuwen pride. De Topi pride bestaat uit 6 grote leeuwen, meerdere leeuwinnen en meer dan 10 welpen van verschillende leeftijden. Je ziet ze bijna nooit allemaal bij elkaar. Ze zijn dan met 32 leeuwen. Ze worden de Topi pride genoemd omdat zij heersen over de Topi vlaktes. De omgeving met haar glooiende heuvels en vlaktes is prachtig. Toen we aankwamen bij de vlaktes had onze ranger Lenkoko ze al snel gespot. Omdat het nog redelijk koel was waren de kleintjes druk aan het spelen. Ze waren ook erg geïnteresseerd in de auto. Even verderop lagen er wat mannetjes verspreid en zagen we ook nog parende leeuwen. Het kon niet op die ochtend.

Ontbijten op de Topi vlaktes

We reden verder de vlaktes op en kwamen een grote kudde olifanten tegen. Op veilige afstand parkeerde Lenkoko de auto onder een boom en stapten we uit om te ontbijten. Na het ontbijt stapten we over in een andere auto die ons naar het vliegveld bracht. Wat een mooie start van de reis hebben we gehad. We moesten even wachten op het vliegtuig maar uiteindelijk vlogen we terug naar Nairobi.

Beetje roest is niet erg

In Nairobi stond een oude Toyota Land Cruiser voor ons klaar. We wisten dat de auto oud was maar dit was een roestige bak met een piepende koppeling en ramen en een dak die niet helemaal sloten. We kregen snel wat uitleg over de auto. Als we de vierwielaandrijving aan wil aanzetten moet je eerst de ‘diff-lock’ aanklikken op je wielen. Dit betekent dat wanneer je vast zit in de modder je eerst uit moet om je deze schakelaars om te zetten. Dit deed ons beseffen dat we het vorig jaar een stuk moderner en luxer hadden getroffen met onze auto waarbij alles automatisch was. Verder was er ook een knopje op het stuur en als je de motor uitzette moest je die indrukken. Alleen was dit amper in te drukken. Het leek wel op een knopje van de serie Lost, waar ze elk uur op een rode knop moesten drukken zonder dat je wist of het echt zin had. Je blijft braaf op een knopje drukken omdat het gezegd is maar of het echt nodig is…

Een gevaarlijke pizza

Het was weer even wennen om direct met een grote auto links in een drukke stad te rijden. Gelukkig was het Tamarind Tree Hotel dichtbij. Hier hadden we een late lunch. Daarna reden we naar een winkelcentrum om alvast wat belangrijke dingen te kopen zoals een simkaartje, wijn en bier. We hadden namelijk ook een koelkastje in de auto. ‘s Avonds gingen we uit eten bij Lucca wat onderdeel is van het Villa Rosa Kempinski Hotel. We lieten ons ophalen door een Uber chauffeur. Dit was al een avontuur op zich. Het regende namelijk en binnen no time vlogen zijn ruitenwissers eraf, de ramen besloegen, het was donker en hij reed razendsnel langs auto’s en rotondes. Kortom we waren blij dat we er levend waren.

Wat je misschien ook leuk vindt: Amboseli: Dieren spotten bij de Kilimanjaro

Yes we hebben een gastank!

De volgende dag begonnen we met een ontbijtje bij het Java House. Hier hadden vorig jaar ook ontbeten dus het was een beetje nostalgie. We kochten een heerlijk brood bij het Artcafe en reden door naar het volgende winkelcentrum want ik wilde graag een gasbrander. We hadden onze percolator meegenomen zodat we onderweg konden stoppen om koffie te zetten. We hadden geluk, de gastankjes waren op voorraad. De laatste stop was het tankstation. We vulden de twee dieseltanks van de auto en kochten voor de zekerheid nog wat stuur- en remolie en gingen op pad naar Amboseli Nationaal Park. Toen kwamen we er ook achter dat het metertje van de tweede tank het niet deed dus dat je niet ziet hoeveel diesel je nog hebt. Dat wordt nog interessant. Bovendien bleek het zo te zijn dat je schuur enorm scheef staat als je rechtdoor wil rijden, kleine uitdaging maar het was wel een echte tank!

We zien de Kilimanjaro al!

We reden op de Mombasa Road naar Emali, sloegen daar rechtsaf en toen zagen we de Kilimanjaro al voor ons liggen. Wow! Onderweg maakten we een stop langs de weg om te lunchen. Iedereen die langskwam rijden stopte om te vragen of we pech hadden. Ze zijn het niet gewend dat toeristen met een broodje in de hand naast de weg staan te lunchen:) Na het laatste stukje hobbelen arriveerden we bij de Kibo Safari Camp. Toen we aankwamen rook het nog naar een brand want twee dagen geleden was het restaurant afgebrand. Gelukkig had het vuur zich niet verder verspreid. Ze hadden het meubilair van het restaurant naar de bar verplaatst en veel tafels buiten neergezet. Nog net voordat het donker werd dronken we een drankje bij het zwembad met uitzicht op de Kili. We hadden prachtige tenten met uitzicht op de berg.

Dagje Amboseli Nationaal Park

De volgende dag ging de wekker om 5.40u, wat nou uitslapen op je vakantie? We waren als eerste bij de gate van Amboseli Nationaal Park. Daar werden we direct begroet door een beroemde olifant met de langste slagtanden van het park. Ze hingen bijna op de grond. Sommige mensen gaan dagen naar Amboseli Nationaal Park voor deze olifant en zien hem nog niet. We voelden ons echte rangers met het dak open en omhoog. De Kilimanjaro was nog goed te zien.

Op zoek naar olifanten voor de typische Amboseli foto. De olifanten vonden we niet direct maar wel leeuwen, een hyena met kleintjes en nog veel meer. Ontbijten deden we op het uitkijkpunt. Daarna reden we rond het water en zagen we grote groepen pelikanen en flamingo’s. Het landschap, voornamelijk het water en de Kilimanjaro, maakt van Amboseli een erg speciaal en bijzonder mooi park. Aan het einde van de ochtend hadden we dan toch de olifanten gevonden en we waren net op tijd want kort daarna werd de Kilimanjaro gehuld in wolken. In de middag reden we terug naar ons kamp om te lunchen en uit te rusten.

Wijn, bier, popcorn en olifanten

In de middag reden we weer met volle energie terug om te kunnen gaan spotten. We hadden een ontspannen middagrit. Tussen twee meren parkeerden we de auto en openden we de koelkast voor bier en wijn. We hadden zelfs popcorn mee als snack. Om ons heen lagen nijlpaarden, buffels en liepen er spelende olifanten door het water. We moesten zelf één keer achteruit omdat ze zo aan het stoeien waren dat ze ons bijna zouden raken.

Rustdag

Relaxen stond vandaag op het programma. We hadden van tevoren gepland om dan lekker uit te rusten bij het zwembad maar dat verliep iets anders. Toen we wakker werden was het grijs en kwam het met bakken uit de hemel. Nergens was er een berg te bekennen. We gingen rustig ontbijten en deden een rondje over het kamp. Vervolgens gingen we kaarten op ons veranda. In de middag trok het open en werd het zelfs heet. We lagen net in het zwembad toen het weer helemaal zwart werd en keihard begon te regenen. Ook dat is Afrika!

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *