Nadat we Cape Maclear hadden verlaten hadden we een aantal reisdagen voor de boeg. We reden via Lilongwe, de hoofdstad van Malawi, naar de grens van Zambia en kwamen terecht in Chipata. Het was gek om hier weer te zijn omdat we hier vier maanden geleden ook waren en toen was alles nog nieuw. Wat gaat de tijd snel!

Wie heeft er nog dollars?

Na een goede nacht stonden we vroeg op en reden we door naar Lusaka. De dag daarna gingen we “luxe” ontbijten in Lusaka en deden we boodschappen want je weet nooit wanneer je dat weer kunt doen in een nieuw land. Ten slotte gingen we ‘even’ geld wisselen want voor Zimbabwe hebben we US dollars nodig. Helaas ging dat minder soepel dan verwacht. De twee wisselkantoren hadden geen dollars meer. Toen we bij de bank aan de beurt waren wisselden ze voor onze neus de koers. Bij een andere bank was het systeem offline. Na drie uur leuren hadden we eindelijk dollars en konden we richting Zimbabwe rijden.

Nog een verzekering?!!

Na 2,5 uur waren we aangekomen bij de grens. Alles ging snel totdat we onze carnet wilden laten stempelen. Bij elke grensovergang doen wij alsof het een huurauto is wat het proces vergemakkelijkt. Tot nu toe ging dit elke keer zonder problemen. De vrienden op de grens van Zimbabwe zagen echter de nodige dollars voor zich en besloten dat het nu een commerciële auto betrof. Ze kwamen met de ene na de andere belasting en verzekering die we af zouden moeten sluiten. We gingen flink in discussie maar niemand werkten mee en we mochten anders niet gaan. Na flink te hebben afgedongen op de verzekeringen staken we net voor het donker de grens over. Gelukkig lag de camping hier niet ver vandaan.

Wat een paradijs!

ZimbabweEenmaal aangekomen op de camping genaamd Jecha Point waren we al het gedoe bij de grens helemaal vergeten. De camping was een grasveld met grote bomen en keek uit op de Zambezi rivier. Er liep een olifant met twee kleintjes op het gras. De eigenaar gaf aan dat we de auto het beste dichtbij de badkamer konden zetten want ‘s avonds komen de nijlpaarden ook grazen. Wat een geweldige plek! Helaas kwamen we er wel achter dat de koelkast het niet meer deed, net nu we veel hadden ingeslagen. Ook vertelde de eigenaresse dat er door het gebrek aan vertrouwen in de politici en de financiële staat van het land hevige inflatie is. Hierdoor is er geen of nauwelijks benzine of diesel en veel winkels zijn gesloten. Dit worden interessante tijden.

Richard de koelkast man

ZimbabweDie nacht hadden we de boodschappen in de koelkast van de eigenaren kunnen zetten. De volgende dag probeerden we eerst zelf de koelkast te maken en hadden de achterkant eraf gehaald maar wat we ook probeerden het lukte niet. Gelukkig kenden de eigenaren nog iemand. Richard kwam uit Zambia en zag zo wat het probleem was. Een lek in de koelkast waardoor er geen gas was. Na het gaatje geplakt te hebben doet de koelkast het weer perfect. Gelukkig maar want met deze temperaturen van rond de 30 graden heb je dat wel nodig.

Het leven in de bush

Nadat de koelkast weer gemaakt was konden we heerlijk genieten van de camping met een infinity pool. In de ochtend en in de avond komen de olifanten langs. Prachtig om te zien. ‘s Nachts komen de nijlpaarden eruit en komen heel dichtbij om te grazen. We werden ook een keer ‘s nachts wakker door een olifant die de prullenbak aan het leegroven was. Blijkbaar vond hij de restjes aardbei erg lekker. Toen hij werd weggejaagd kwam hij heel dicht langs de tent waardoor je even je adem in houdt, maar het ging goed. De laatste avond werden we uitgenodigd voor een braai en werden er wilde verhalen van het leven in de bush in Zimbabwe verteld. Wat een mooie plek en vriendelijke mensen!

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *