Om alle indrukken van de gorilla’s rustig te verwerken en nog even na te genieten van al het moois wat we hadden gezien besloten we het een paar dagen rustig aan te doen. We reden samen met Elsa en Dakin de berg weer af en drinken nog een prima bakkie espresso bij het Coffee Pot Café in Kisoro. Vervolgens namen we afscheid van onze ‘gorilla vrienden’ en reden we in de richting van het Queen Elizabeth National Park (QENP).

De paden op

Het QENP is één van de grootste maar ook drukbezochtste parken van Oeganda. Om daar te komen kun je ofwel de asfaltweg naar het midden van het park pakken of een toeristische route richting het zuiden. Wij kozen voor het laatste. Over smalle bergweggetjes reden we een prachtige route. Er was één klein oponthoud toen een vrachtwagen zichzelf vast had gereden in de modder. Er werd spontaan een blubberweg naast de vrachtwagen aangelegd en al glibberend kwamen we er maar net langs.

Enjojo Lodge, maar niet voordat…

Na een goede vijf uur rijden kwamen we in het QENP aan. Het aparte is dat er dwars door het park een weg loopt waarvoor je geen entreegelden hoeft te betalen. De beesten lopen echter ook gewoon door dit deel van het park. Vlak voordat we onze accommodatie bereikten werden we dan ook verwelkomd door twee leeuwen langs de weg! Heel bijzonder om van het regenwoud binnen 50km (hemelsbreed) over te gaan naar Savannah achtige vlaktes.

Na dit treffen reden we nog drie minuten verder naar onze slaapplek. De Enjojo Lodge is een vrij nieuwe plek en bood voor het eerst in lange tijd weer eens een ‘echte’ campingervaring aan. Grasveldje, keuken, plek om vuur te maken en schone douches en toiletten. Daarbij was het zo warm dat we ons zonnescherm zelfs weer eens gebruikt hebben. De drie dagen die we daar bleven hebben we dan ook vooral chillend in de schaduw doorgebracht. Alle foto’s zijn weer uitgezocht (we zitten inmiddels op >17.000 geselecteerde foto’s) een de auto is weer helemaal op orde! Het enige uitstapje was naar het restaurant toen er olifanten bij de waterbron aan het drinken waren. Heel mooi!

QENP op de goedkope manier

Na al dat ontspannen en het slapen met de geluiden van bekende leeuwen in de nacht besloten we verder te trekken. Aangezien Oeganda een aparte prijs berekent voor buitenlandse kentekens (varieert van 50-150USD) en ook nog eens 40USD per persoon per dag in rekening brengt zijn wij vrij selectief :-). De eerder genoemde gratis weg door het park bleek een prima manier om genoeg wild te zien. Wij zagen olifanten, buffels, kobs (antilope), waterbucks, impala’s en tal van vogels.

Fort Portal en het broodje kroket

QENPDie dag besloten we door te rijden naar Fort Portal. Een heel bijzonder moment kwam een stukje na QENP toen we zowaar de evenaar passeerden! We zijn weer (even) op het Noordelijk halfrond! Na een verdere rit waarbij we als vanouds de nodige gaten in het wegdek moesten ontwijken werden we beloond met een heerlijk restaurant genaamd Dutchess. Twee Nederlanders hebben dit hotel en restaurant opgericht en het is uitgegroeid tot het beste restaurant van de stad. Een heuse Italiaanse pizza oven is ook aanwezig dus wij aten twee heerlijke pizza’s en een huisgemaakte mozzarella salade.

Wij sliepen die avond bij Tom, een 70 jarige Oegandees die een schitterend stuk land compleet met bos, visvijvers en natuurwandelingen had. Deze in Europa opgeleide hotelmanager werkte door heel Afrika om vervolgens in het huis waar hij was opgegroeid een prachtige camping voor erbij te beginnen. Na een prima nacht lunchten we nog één keer bij Dutchess en sloten we Fort Portal af met een echt broodje kroket! Na zes maanden stond mijn wereld even stil ;-)!

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *