Een nieuw land!!! En op wat voor manier we daar zijn gekomen is nog mooier. Niet over een saaie grensovergang maar met een heuse veerboot. Het verlaten van Botswana was een makkie, een paar stempeltjes in het paspoort, de auto registreren en we konden door. Na een paar kilometers aan vrachtwagens te hebben gepasseerd (‘kleine’ auto’s hebben voorrang), reden we zo de boot op. Het enige waar je voor op moest passen waren de fixers die bijna voor je auto sprongen. Deze gasten willen je helpen met de grensovergang in Zambia.

Acht loketten verder

Victoria Falls

De Kazungula grensovergang hier was echt Afrikaans. Na het betalen van de veerboot moesten we eerst een visa halen bij het eerste loket, bij het tweede loket werd onze temperatuur opgenomen om te kijken of we geen enge ziektes het land in brachten. Bij het derde loket werd ons Carnet de Passage gestempeld op de voorkant, het vierde loket vulde dit document aan de voorkant in en zette nog een stempel. Het vijfde loket was voor een ‘Carbon Tax’, afhankelijk van de omvang van je motor. Het zesde loket was voor een Kazungula District Council Levy, een soort lokale belasting van een paar euro. Toen waren we er nog niet want we betaalden vervolgens nog voor de wegenbelasting bij het zevende loket om vervolgens het achtste en laatste loket aan te doen. In een bouwkeet moesten we nog even een verzekering voor schade aan derden afsluiten. In de tussentijd wist de geldautomaat ons vervolgens ook nog €336,- afhandig te maken zonder dat we het geld daadwerkelijk hebben ontvangen. Laten we het een interessant begin van Zambia noemen.

Eén ding wat wel al direct opviel was hoe verschrikkelijk aardig de mensen waren. Iedereen loopt met een grote glimlach op zijn mond rond en wil het liefst de hele dag met je praten.

Een maanregenboog! Wat?! Een maanregenboog!

Eenmaal in Livingstone aangekomen checkten we in in ons guesthouse. Dit nadat we maar liefst 42 dagen hadden gekampeerd! Eindelijk weer een matras dikker dan 4 centimeter! Bovendien zat er in Livingstone een Ocean Basket, een Zuid-Afrikaanse keten van visrestaurants. Daarom zaten we niet veel later gewoon aan de sushi terwijl de zee uren van ons vandaan was. Met dat in je achterhoofd was het een heerlijke lunch!

Het grote spektakel van Livingstone zijn echter de Victoria Watervallen. De watervallen liggen precies op de grens tussen Zambia en Zimbabwe. Omdat het nu net na het regenseizoen is stroomt er een enorme hoeveelheid water naar beneden. Het toeval wilde bovendien dat het die avond volle maan was. Op deze avonden is het park ‘s avonds open en kun je de watervallen in het licht van de maan zien. Als je dan ook nog heel veel geluk hebt en het helder is dan ontstaat er een regenboog in de spetters van de waterval. Dit heet een maanregenboog en tot een paar dagen geleden hadden we hier nog nooit van gehoord.

Tadaaaaa

Terwijl we de zon langzaam onder zagen gaan en ondertussen kletsnat werden van de spetters van de waterval maakten we ons op voor een eventuele maanregenboog. Met onze net gemaakte vrienden uit Livingstone en Nigeria stonden we geduldig te wachten. Uit het niets verscheen de maan achter de wolken vandaan en daar was hij dan: de maanregenboog. Met een sluitertijd van 3 minuten (!) lukte het ook nog eens om hem vast te leggen. Wat een bijzonder moment. Zeker omdat dit maar op een paar plekken ter wereld zichtbaar is. We sloten de dag af met de lekkerste pizza die we tot nu toe in Afrika gegeten hebben. Bij Olga’s in Livingstone hebben ze gewoon een perfecte Pizza Napolitana met Ansjovis. Wat een dag.

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *