Nadat alle was gewassen was konden we fris gekleed in de richting van Kigali rijden. Over de hoofdstad van Rwanda hadden we veel gelezen. Bij aankomst bleken alle superlatieven waar te zijn: een enorm ontwikkelde en schone stad waar je rustig over straat kan lopen, grote moderne gebouwen, een stoep (heel wat voor Afrika) en voldoende aanbod aan mooie hotels en heerlijke restaurants.

De Westerse en Oosterse wereld

KigaliDe Simba Supermarkt met al haar Belgische producten (Rwanda is een voormalige Belgische kolonie) was een vreemde gewaarwording. In hartje Afrika speculaas, chocoladekoeken en diepvries zalm kunnen kopen met Nederlandse teksten is erg apart. Na de nodige inkopen reden we verder naar onze accommodatie. Het viel ons op dat er de nodige Chinese vlaggen hingen maar al snel bleek dat Chinese president op dat moment op bezoek was in Rwanda. Net zoals in andere Afrikaanse landen zie je een hoop Chinezen die zich bezighouden met de infrastructuur en andere grote bouwprojecten. Dit zal China op de lange termijn zeker geen windeieren leggen met alle grondstoffen die het continent rijk is.

Van Dim Sum tot Haute Cuisine

KigaliOns appartement The Nest bleek in een nette wijk vol met ambassades te liggen. Groot voordeel was het feit dat er genoeg restaurants in de omgeving te vinden waren. Zo aten we met uitzicht op Kigali Dim Sum tussen de middag en gingen we voor het diner naar een chique restaurant met de naam l’Epicurién. Gerookte vis, garnalensalades, biefstuk met bearnaise saus, het kon niet op! Misschien ook goed om te vertellen dat we al snel onder de indruk zijn na 6 maanden Afrika ;-)!

De genocide in Rwanda

Een veel serieuzer onderwerp en iets waar je naartoe moet als je in Kigali bent is het Kigali Genocide Memorial Museum. In April 1994 werd het vliegtuig waar de president van Rwanda in zat neergeschoten vlakbij Kigali Airport. Dit was het begin van een verschrikkelijke genocide waarbij de Tutsi’s en de gematigde Hutu’s werden opgespoord, aangehouden en op gruwelijke wijze vermoord. In totaal werden er in 100 dagen zo’n 800.000 tot 1 miljoen (!) mensen vermoord.

De Belgen hadden decennia daarvoor een identiteitskaart ingevoerd om het verschil tussen een Hutu en Tutsi aan te geven. Ook werden de Tutsi’s lange tijd voorgetrokken door de koloniale machthebbers in de ogen van de Hutu’s. Toen de onafhankelijkheid in de jaren ’60 werd uitgeroepen sloeg dit om en kwam de veel grotere Hutu bevolking aan de macht. In de jaren die volgden werd de politieke sfeer steeds vijandiger, werd er een door Hutu’s in het leven geroepen militia opgericht en was het genoemde vliegtuigincident de druppel.

Diezelfde avond werden er wegversperringen opgezet en werd iedereen met ‘Tutsi’ op zijn identiteitskaart afgeslacht. Buren verlinkten elkaar uit angst om zelf vermoord te worden, mensen werden ook in kerken massaal neergeschoten of kerken werden platgegooid met mensen er nog in, stadions vol met mensen werd vermoord met granaten. Verschrikkelijk.

Wat het museum nog indrukwekkender maakt is het feit dat er meer dan 250.000 mensen begraven liggen. Elk jaar worden er overigens nog lijken gevonden in het land en worden daar dan bijgezet. Het museum herbergt ook een aantal schedels en botten die niet geïdentificeerd kunnen worden, erg luguber maar ook heel indrukwekkend.

Het maakt het allemaal meer bijzonder als je kijkt waar het land nu staat. Natuurlijk is dat moeilijk te beoordelen als reiziger maar als je ziet welke ontwikkelingen men doormaakt en dat iedereen hier in relatieve harmonie met elkaar leeft.

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *