Na het vertrek van de ouders van Lennart genoten we nog twee nachten van luxe in het Malakai hotel in Mwanza. Vervolgens lieten we de auto wassen (de auto was zo oranje geworden dat zelfs ons logo niet meer te lezen was) en gingen we naar de mall om boodschappen te doen. Deze mall, liefst vijf verdiepingen hoog, stond helemaal leeg op een paar uitzonderingen na waardoor we gelukkig wat in konden slaan. Daarna reden we even verderop de auto op een grasveld van de jachtclub om daar te kamperen. Echte campings zie je maar weinig in Tanzania.

Slapen in een Duits fort

Na een rustig nachtje vertrokken we de volgende dag naar Biharamulo. Helemaal bovenop de heuvel stond een oud Duits fort wat nu werd gebruikt als een guesthouse en camping. Dat klinkt echter mooier dan in werkelijkheid. Wij mochten de auto parkeren tussen twee muren, de muizenpoep werd nog even uit de wc geveegd en de douche gaf alleen koud water. Desalniettemin stonden we daar prima en werden we de hele avond vergezeld door Davy, het zoontje van de eigenaresse die alleen maar Swahili sprak. Hij vond de laptop maar wat interessant en toen hij een foto van ons zag zei hij alleen maar ‘Mzungu!’ (wat ‘blanke’ betekent) en begon keihard te lachen.

Rwanda, wat een verschil

De volgende morgen namen we traditiegetrouw de ‘afscheidsfoto’ van het land want niet veel later gingen we de grens met Rwanda over. De grenscontrole was daar zo georganiseerd, dat hadden we niet eerder gezien in Afrika. Het bleek de opmaat naar de rest van het land want wat is het schoon! En wat zien de huizen er relatief goed uit! Onze eerste overnachting in Rwanda was bij het Urugo Women’s Opportunity Centre. Om daar te komen moesten we niet alleen veel klimmen, dalen en sturen. Het land van duizend heuvels en een miljoen bochten is namelijk ook een land waar ze rechts rijden! Dat was even wennen na 6 maanden links rijden. Ons stuur zit dan natuurlijk ook nog aan de ‘verkeerde’ kant.

Urugo Women’s Opportunity Centre

De camping is onderdeel van een groter complex waar zij allerlei initiatieven ondernemen om vrouwen te ondersteunen. Onder andere door de verschrikkelijke genocide in 1994 in Rwanda zijn er veel weduwen in het land. Op dit complex organiseren ze workshops, is er een restaurant en een koffieshop wat zorgt voor opbrengsten, hebben ze wat huisjes te huur, maken ze verse yoghurt van hun eigen koeien en maken ze naaimachines om die vervolgens weer te verkopen. Wij sliepen met uitzicht op de schitterende vallei in ons eigen tentje. De dagen dat we daar verbleven stonden vooral in het teken van wassen! Twee dagen lang en verschillende meters waslijn verder was alles weer schoon ;-)!

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *