Vanuit South Luangwa zijn er drie opties. Je kunt naar Malawi gaan, dezelfde 600 kilometer weer terug rijden naar Lusaka of je kunt naar North Luangwa gaan. Wij zijn voor de laatste optie gegaan omdat we op onze “terugweg” Malawi willen bezoeken en we liever geen weg dubbel willen nemen. Om bij North Luangwa te komen moet je eerst door twee verschillende parken en een aantal dorpen. Op de kaart stelt het niet zo veel voor maar in de ‘Bradt’ lezen we dat je wel een ervaren 4X4 rijder moet zijn met genoeg eten en drinken en het liefst met twee auto’s zodat je elkaar kan helpen als je vast zit. Navraag bij de manager van het Wildlife camp leert dat de weg te doen is. In de eerste twee rivieren die we moeten kruisen staat nog wel water maar dat moet lukken. Verder is het water overal gezakt en moet het te doen zijn. Bovendien was het toeval dat hij een paar dagen erna ook deze route zou rijden dus mochten we ergens vast komen te zitten dan zou hij nog langs ons komen.

De eerste twee rivierkruisingen

Maandagochtend vertrokken we vroeg naar North Luangwa. We sloegen in een dorpje een onverharde weg op en kwamen niet veel later bij onze eerste rivierkruising. Die was gelijk wat steiler en had meer water dan verwacht. Dus uitstappen en kijken hoe diep het water is. Het bleek gelukkig minder diep te zijn. Er kwam een mevrouw aangelopen, met heel veel brood op haar hoofd en een kind op haar rug, zij deed haar slippers uit en liep door het water heen. Dat deed ik ook en liep naar de overkant om te kijken hoe diep het was. Je kreeg eerst water dan een zandbank en daarna weer water en dan een steile zandheuvel omhoog, dat moest lukken. Ondertussen kocht Lennart van de mevrouw vers brood. De rivierovergang ging goed. Vervolgens kwamen we niet veel later ook de tweede tegen. Hier deden we hetzelfde: slippers uit en er doorheen lopen en ook deze ging goed.

Nsefu gedeelte van South Luangwa

North LuangwaNa 40 km rijden kwamen we aan bij South Luangwa. Je hebt meerdere ingangen in het park en dit gedeelte is het Nsefu gedeelte, dat ligt aan de rechterkant van de rivier de Luangwa. Omdat je er doorheen moet om naar North Luangwa te komen hoef je er niet voor te betalen. Je hebt twee opties, er is een transit road waardoor je direct naar de ander kant rijdt of je kan langs de rivier. Wij kozen voor de laatste. Je moet dan wel over een eng smal bruggetje. Ook dit gedeelte van het park is mooi aan de rivier en je hebt een aantal lagunes waar je langs rijdt. Je komt hier helemaal niemand tegen afgezonderd van twee auto’s van de lodges die in dat gedeelte zitten. Op een gegeven moment rijden we naar een rivierovergang die te diep is. We keren om en nemen een andere weg die wordt aangegeven op onze gps. Alleen kunnen we die nergens vinden. We spreken een ranger en wat blijkt, er heeft hier een pontje gezeten maar die is er niet meer dus om naar de andere uitgang te komen moesten we helemaal terug naar het begin. Dus weer over het enge bruggetje. Dat was jammer en dat kostte ons ook veel tijd. De transit road was slecht vergeleken met de andere route. Veel kuilen in de weg en smalle begroeiing waar je kunt kiezen of je rechts of links een kras op je auto wil.

North LuangwaAf en toe kwamen we ook fietsers tegen met achterop hele voorraden eten. We keken verward naar elkaar, we waren toch in een wildpark? Blijkbaar kan het hier allemaal. Hier zijn ze helaas niet zo zuinig met hun wildlife want overal zijn er branden gesticht zodat je het wild beter kunt zien (en niet om te fotograferen). Af en toe kom je zelfs afval tegen. Op een gegeven komen we jongens tegen die al een stuk hadden gefietst maar nog twee uur door moesten fietsen naar het volgende dorp. Ze vroegen of we vers water hadden dus we hadden ze maar een 5 liter fles gegeven. Na twee uur op de transit road waren we eindelijk bij de andere gate. We hebben niet veel wild gezien. Dus om speciaal naar dit gedeelte te rijden is misschien wat overdreven.

Dit is toch geen weg?!

We vervolgen de weg langs en door dorpjes heen. Af en toe komen we bij een steile helling en moeten we een droge rivier doorkruisen. Als we er bij eentje aankomen staan er net heel veel mannen in de modder. Een man roept dat we er niet recht in moeten rijden maar een bocht moeten nemen anders komen we vast te zitten. Waarschijnlijk zat hij net zelf vast want zijn modderige auto stond aan de overkant. Met de juiste aanwijzingen komen we er doorheen. Soms is de weg echt een uitdaging en heeft de regen er grote scheuren in gemaakt.

We hadden toch alle rivierovergangen gehad?

North Luangwa

Na 40 km komen we bij het tweede park uit, Luambe National Park. Ook hier zijn we ‘in transit’ en kunnen we direct doorrijden. We komen bij de eerste bocht en tot onze verbazing stuiten we op een diepe rivier. Was dit echt de hoofdweg? De gps geeft echt aan dat dit nog steeds de D104 is. Er liggen zandzakken in de rivier en aan de overkant liggen stokken zodat je grip hebt. Omdat het water zwart was durfde ik niet er doorheen te lopen om te voelen hoe diep het was. We gokken het er maar op. Er was ook geen andere weg die we konden nemen. We dalen langzaam af en rijden het water in. Als we het laatste stukje van de rivier nemen zakken we nog iets dieper en zien we het water aan de voorkant tegen de auto slaan. De auto heeft moeite om grip te krijgen aan de overkant maar we redden het. We rijden snel verder want het begint ook aardig laat te worden.

Na een paar kilometer komen we weer een rivier tegen. Dit keer staan er even verder op mannen in het water, geen idee waarom, die schreeuwen dat we het makkelijk kunnen halen. Ook deze rivier was aardig diep en overal lagen er stokken wat het er niet altijd makkelijker op maakt maar ook hier komen we boven. We hadden niet gedacht dat we nog een rivierkruising hadden met water erin en hoeveel gaan er nog komen?! Na 20 kilometer komen we eindelijk aan bij de andere gate van het park. We zijn blij dat we het gehaald hebben. We hoefden alleen nog maar naar de camping te rijden.

Chipuka Community Campsite

North LuangwaDeze bleek 7 kilometer ver te liggen in een dichtbegroeid bos. De weg duurde uren voor ons gevoel maar op een gegeven moment rijden we in een afgezet stuk. Er komt een jongen op ons af die ons verwelkomd. Het is een community camping waar 6 mannen uit het dorp een camping zijn begonnen aan de rivier de Luangwa. Het zag er allemaal heel mooi en schoon uit. Ze waren bezig met het maken van een rieten woonkamer. Er stonden al vier handgemaakte stoelen in. Verder waren er twee hokjes gemaakt van riet met een douche en een ‘Europees’ toilet. Er was ook een village toilet (lees: gat in de grond). Wij zetten de tent op en gaan douchen. De mannen hebben water gepompt en in een groot vat in de boom gehangen zodat er druk op stond. Ook als je de toilet doorspoelt betekent dat er eerst water gepompt is in emmers en vervolgens draagt iemand dat naar de boom. De emmers worden opgetild en geleegd in een vat in de boom. Dan wordt je wederom heel erg bewust van hoe makkelijk het leven is in Nederland. Als het donker wordt krijgen we hout en steken ze ons kampvuur aan. Wat een mooie afgelegen plek.

Wat een dorpjes

De volgende dag staan we weer fit op en vertrekken we vroeg. De weg begint smal tussen riet maar vervolgens loopt de weg door bossen waar het redelijk te doen is. Hier en daar een droge rivieroversteek. Af en toe loopt de weg dwars door een dorp en moet je bij een school ineens rechts af. Kinderen komen direct naar de weg gelopen als je langs komt met de auto om te zwaaien of om eten te vragen. Het is bijzonder te zien hoe de mensen hier leven, helemaal afgelegen. In één dorp rijden we letterlijk langs hutten aan beide kanten en blijkt de weg naar rechts praktisch door een voortuintje te lopen. Bizar.

Chifunda Community Campsite

Rond de middag komen we aan bij de camping, Chifunda Community Campsite/ It’s Wild. Dit ligt tegenover het park North Luangwa. We worden hartelijk ontvangen door de manager, de pontjesman en een ranger met een geweer. Ook hier staan we weer op een mooie plek aan de Luangwa. Aan het einde van de dag komt de ranger langs om te vragen hoe laat we morgen het park in willen. Omdat het rond half 7 is wil hij nu wel de papieren doen. In Zambia heeft iedereen boeken waar ze van alles inschrijven, eentje voor het entreebewijs en de ander hoe je betaald. Hij legt uit dat alle boeken gecontroleerd worden en dat hij wekelijks een rapport moet opmaken.

Verder bereidt hij ons voor op de weg morgen. Hij geeft aan dat de weg ‘not bad’ is. Er is blijkbaar maar één man die de weg kan onderhouden en daar hebben ze problemen mee. We moeten eerst met een pontje wat niet meer is dan een drijvend vlot en daarna is er één weg die leidt naar de andere kant van het park. Er worden ook neushoorns gefokt in het park en in dat gedeelte mag je niet stoppen met je auto. Het wordt een interessante route. Daarna komt de manager langs “Madame, your hot shower is ready”. Dat klinkt goed.

Dit doe ik nooit meer

North LuangwaDe volgende dag worden we gespannen wakker. Hopelijk gaan we het allemaal halen want we hebben geen zin om helemaal terug te rijden. We starten de auto en de manager komt aanlopen. De pontjesman lag nog in bed. Niet veel later kwam hij samen met de ranger aangelopen. Het spannende moment was aangebroken. Lennart reed de auto op het vlot. Dit vlot was gemaakt van een aantal oude olievaten met wat hout bovenop. Naast het vlot lagen de nijlpaarden te kijken. Omdat alles drijvend is zie je het hele pontje zakken als de auto erop rijdt. Vervolgens drijven we naar de overkant en mogen we er af rijden. Dit was wel het engste van deze hele drie dagen.

We hebben het gehaald!

North LuangwaIn het park leven er verschillende diersoorten die nergens anders voorkomen. Helaas hebben wij alleen de Thomson wildebeest gezien en een olifant die gelijk in de aanval ging omdat er helaas nog steeds (illegaal) op hen gejaagd wordt. North Luangwa ligt voor een groot gedeelte op rotsen wat betekent dat je veel op grote stenen rijdt. Ook hier zijn er een paar rivierkruisingen. Na vier uur bereikten we eindelijk de andere gate. We hebben het gehaald!!! Wat een ervaring. Het bijzondere van deze trip is de dorpjes en de mensen die je tegenkomt. Al zei ik wel tegen Lennart “als ik nog een keer zo’n idee heb houd mij tegen” 🙂

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *