Eén nacht op een landingsbaan slapen vonden we voldoende. Nadat we de dag ervoor 11 uur in de auto hadden gezeten en de dag af hadden afgesloten met een diner met de parkwachter Steven hadden we die nacht heerlijk geslapen. De volgende ochtend namen we afscheid van Steven en reden we richting onze eigenlijke verblijfplaats, de Hippo Bay Campsite.

Andere plannen

Na een kleine vijftien minuten rijden werden we overdonderd door de schoonheid van het Itezhi Tezhi meer in Kafue National Park. Aangezien het regenseizoen net voorbij is was het meer tot het randje, en soms daarover, gevuld. Wij volgden de schitterende lake view drive om bij onze Campsite te komen. Onderweg kwamen we echter één andere auto tegen en dat bleek de Italiaanse eigenaar van de Campsite te zijn, Andrea. Hij vertelde dat een paal van het toiletgebouw opgegeten werd door termieten en dat we daarom beter bij zijn Lodge konden kamperen.

Wat een luxe!

De Konkamoya Lodge is een vijfsterren Lodge waar je normaal gesproken 400 US Dollar per nacht per persoon betaald. Wij mochten de auto naast de lapa neerzetten. Een lapa is een soort groot overdekte woonkamer en vaak een centrale plaats op een Lodge. Aangezien er verder niemand was hadden wij zowel de lapa als een schitterend uitkijkpunt voor ons alleen! Dit was zeker één van de mooiste plekken om te slapen tot nu toe. We keken uit op het meer met meer dan genoeg activiteit om lekker niks te doen en te genieten van de zonsopkomst- en ondergang.

Dat we dat beter de hele tijd hadden kunnen doen bleek toen we in de middag nog even naar een olifantenweeshuis wilden rijden. Na ongeveer 5 kilometer rijden hebben we deze poging gestaakt. Door megadiepe kuilen, mul zand, schurend langs overhangende takken en dwars door twee meter hoog riet (de normale weg was onbegaanbaar) hadden we genoeg souvenirs in de vorm van krassen op en riet onder de auto.

We moeten door..

Na twee nachten Konkamoya trokken we verder in Noordelijke richting. Het afscheid van zo’n schitterende plek was moeilijk maar het avontuur lonkt toch ook altijd. We reden door naar de Kasabushi Campsite. Ook deze Campsite mag er zijn. Gelegen aan de rivier en in het beter begaanbare stuk van Kafue kwamen we na vier dagen zowaar de eerste andere toeristen tegen.

Wilde honden

Als er niet heel veel dieren te zien zijn in een park zijn er drie veelvoorkomende redenen. De eerste is dat het park heel groot is en de wegen slechts een klein deel van het park doorkruisen, de tweede is dat de bosjes zo dicht begroeid zijn dat je niet verder dan een paar meter van de weg kunt kijken en de derde is dat er veel illegaal gejaagd is/wordt en er op deze manier niet veel dieren overblijven. Voor Kafue gelden alle drie de bovenstaande punten. Het mooie van de reisboekjes is dan de volgende zin: je ziet niet veel maar als je iets ziet ben je vaak wel de enige. Een schitterende manier om de verwachtingen te managen.

We hebben dit al bij meerdere parken gelezen maar nu konden we dit eindelijk in de praktijk ervaren! Op de dag van vertrek stonden we vroeg op om richting Lusaka te rijden. Een paar kilometer verder liep er ineens iets op de weg. Het bleken liefst 9 wilde honden te zijn!! Eén van de honden had een gebroken poot waardoor de groep zich niet heel snel verplaatste. Bovendien waren ze nog wat moe en na een aantal kilometer te hebben gelopen en mislukte jacht op een antilope besloten ze midden op de weg te gaan slapen. In totaal konden we er zo’n 2,5 uur doorbrengen en hebben we niemand anders gezien. Het is dat we nog een stuk naar Lusaka moesten rijden anders hadden we er vast een dag bij kunnen doorbrengen. Kafue is echt een bijzonder en onontdekt mooi park!

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *