Na ons vorige luxueuze bezoek aan Etosha gingen we dit keer back to basics: in de daktent in het grootste wildpark van Namibië.

Namibische tijd

De eerste nacht verbleven we net buiten het park zodat we de volgende ochtend vroeg het park in konden. We sliepen bij het Etosha Roadside Camp op een steenworp afstand van de Galton Gate. Aangezien de camping in een wildgebied zonder hekken lag moesten we ‘s avonds goed opletten dat er geen leeuwen achter onze auto lagen. Het bleek mee te vallen en de enige bezoeker was een giraffe de volgende ochtend.

Eenmaal bij de gate van Etosha aangekomen bleek die nog dicht te zijn. Dit terwijl de zon al op was, het teken voor de medewerkers om de poort te openen. Uiteindelijk ging de poort wel open maar toen bleken de collega’s van het ministerie van wildlife nog niet gearriveerd te zijn. Met een ‘vertraging’ van dertig minuten reden we dan toch het westelijke deel van Etosha in!

Slapen in Etosha bij Olifantsrus

EtoshaIn de middag kwamen we aan bij de Olifantsrus Campsite. Deze camping ligt in het westelijke deel van Etosha wat tot voor kort niet toegankelijk was voor toeristen. Deze kleine campsite (10 plekken) heeft een prachtige hide waar je wild kunt spotten aan een waterpoel. Aangezien er ook nog eens stroom was hebben we twee hobby’s kunnen combineren: wild spotten en een beetje foto’s bewerken :). De naam van de campsite is overigens een beetje luguber. Dit was een plek waar ze vroeger veel olifanten afmaakten omdat ze dachten dat teveel olifanten de biodiversiteit kapot zouden maken. De stellages die ze hiervoor gebruikten staan er nog…

Olifanten!

EtoshaWij zijn olifanten liever levend. Na verwoede pogingen in Twyfelfontein was het vandaag dan eindelijk zover. Een hele groep Woestijnolifanten langs de kant van de weg. Twee van hen waren druk bezig een termietenheuvel kapot te maken.

De termieten hadden het die dag sowieso zwaar. Even verderop zagen we maar liefst 8 leeuwen op een zandheuvel liggen! Niet veel later besloten drie van hen een termietenheuvel te bezoeken en ook die kapot te maken tijdens het spelen. Wat een geluk op één dag!

EtoshaTijdens een zelf en vers gezet bakkie koffie op één van de picknickplekken stonden we onder een groot van ‘sociable weavers’. Deze vogels hebben samen één groot nest en dit zorgt voor leuke taferelen bij het bouwen van het nest. Konden we ook onze vogelfotografie skills weer eens testen.

De hel van Okaukuejo

Etosha

Hel is misschien wat overdreven maar de mega campsite die Okaukuejo heet staat toch zeker in onze top twee slechtste slaapplekken tot nu toe. Het was niet alleen heel duur maar je stond ook nog eens zo dicht op elkaar dat we de buurman hoorden snurken. De toiletten waren smerig, de douches waren koud en het personeel onvriendelijk. Voor de rest was het wel leuk ;).

Van de hel in de hemel

Wederom een heerlijk overdreven titel. De volgende ochtend konden we niet wachten om te vertrekken uit het kamp. Dit deden we dan ook direct toen de poort open ging. Een kilometer of 10 verder werden we getrakteerd op 5 leeuwen die in het licht van de opkomende zon aan het jagen waren. Een stukje verder stond een wildebeest bij een drinkplaats te wachten. Nadat we een uur of twee naast de leeuwen hadden gestaan dropen de leeuwen dan toch hongerig af.

EtoshaNa een prima lunch bij het restaurant in Halali camp reden we verder. Nog één keer reden we langs de Etosha pan en als afscheidscadeau kregen we iets bijzonders. Helemaal in de verte zag ik iets kleins lopen. Toen we de auto stopten en even bleven wachten werd dat kleine beest ineens een stuk groter: een zwarte neushoorn! Hij kwam helemaal tot aan de weg, verspreidde zijn geur en nam toen een flinke slok water van een klein plasje.

Het wildlife, de Etosha pan en de natuur in het algemeen zijn geweldig. Qua accommodatie zou ik voortaan lekker iets buiten het park gaan zitten.

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *