Nadat we de ouders van Lennart op het vliegveld hadden afgezet reden we naar de camping in Windhoek. Hier hebben we vier nachten gestaan om even uit te rusten en plannen te maken voor de verdere reis. In Botswana kun je namelijk niet zo aan komen bij een camping maar moet je in alle parken een kampeerplek geboekt hebben. Eerst hebben we echter nog een paar weken in Namibië voor de boeg. We hadden al een groot stuk gezien van het land maar er zijn nog plekken waar we nog niet geweest waren. Spitzkoppe bijvoorbeeld. Dit stond hoog op mijn lijstje. In de Getaway, een Zuid-Afrikaans reismagazine, had ik een foto gezien en sindsdien wilde ik er al naar toe. Spitzkoppe zijn granieten rotsen die uitsteken in het vlakke landschap. Er zijn ook rotstekeningen die je kunt bezoeken.

Campingplek 10

Spitzkoppe kun je het beste ervaren door er te kamperen.Er zijn verschillende kampeerplekken langs de rotsen waar je kunt staan. De plekken liggen ver uit elkaar zodat je het gevoel hebt dat je er alleen staat. Wij kwamen rond twee uur aan en kozen een plekje achterin bij nummer 10. Omdat het warmer was dan in Windhoek moesten we even wennen en parkeerden we gelijk twee stoelen in de schaduw van een rots

Eten onder de sterrenhemel

Toen de zon begon te zakken hebben we een rots opgezocht om daar met een wijntje de zonsondergang te bekijken. Terug op onze plek hebben we het vuur aangestoken en een heerlijke maaltijd genuttigd. Dit alles onder de sterren bij het kampvuur. Omdat het zo helder was konden we zelfs de melkweg zien. Wat een prachtige plek!!

SpitzkoppeIs er een dokter dichtbij?

De volgende ochtend voelde Lennart zich ineens niet lekker en had hij verschillende symptomen die leken op malaria. Aangezien we geen risico wilden lopen gingen we direct naar een dokter toe. Bij de receptie kregen we te horen dat er een kliniek in het dorp was. Met een gids van het park reden we naar de kliniek toe. Daar aangekomen werd Lennart geholpen door een lieve mevrouw Oosthuizen. Ze had veel praatjes en ondertussen controleerden ze van alles. Lennart bleek gelukkig geen malaria te hebben maar kreeg verschillende pillen mee uit grote potten die ze had staan en waarmee ze elke ziekte leek op te kunnen lossen.

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *