Nadat we twee dagen heerlijk hadden ontspannen in Augrabies Falls National Park was het tijd om een nieuw land te verkennen. Vanuit Augrabies reden we naar de grenspost Nakop. Hier verliep alles heel soepel. Je gaat via het ene kantoortje naar het andere waar je diverse stempels krijgt op een papiertje die je daarna weer moet inleveren. We waren alleen het loket van de immigratie van Namibië kwijt maar dat bleek 17 km verder dan de douane van Zuid-Afrika te liggen.

Grunau

Brukkaros

Namibië heeft een paar rechte hoofdwegen en dat merkten we meteen. We reden 150 kilometer op op een lange rechte weg waar je kilometers vooruit kunt kijken. Voor onze eerste overnachting in Namibië hadden we gekozen voor het dorp Grunau. Als je dit intypt bij maps.me (de offline navigatie app die we gebruiken) dan staat er ‘gehucht’ bij. Dat zegt eigenlijk genoeg. Het is namelijk niets meer dan een paar huizen bij elkaar en een benzinepomp. Die avond heeft het in de omgeving nog flink geonweerd. Omdat je zover kunt kijken kun je dit heel goed zien en fotograferen. We hebben zelfs de maan op zien komen.

Kokerbomenwoud

Brukkaros

De volgende dag waren we alweer vroeg wakker en reden we door naar Keetmanshoop. Hier hebben we nog even boodschappen gedaan. Wat opvalt is dat een grote groep van de bevolking ook hier gewoon Afrikaans spreekt. Dat is ook niet gek omdat Namibië heel lang bezet is geweest door onder andere Zuid-Afrika. Namibië is pas sinds 1990 onafhankelijk. Vlakbij Keetmanshoop heb je een kokerbomenwoud waar we even langs zijn gereden.

Brukkaros krater

Vervolgens reden we verder op de B1 naar het noorden richting Windhoek. Na 100 km zagen we aan de linkerkant de vulkanische krater Brukkaros liggen. Hier sloegen we af en na een onverharde weg van bijna 50 km kwamen we aan bij de ingang. Vroeger zat hier een camping. Die is echter failliet zodat alles is verlaten en alleen de restanten nog waar te nemen zijn. Er is een verlaten camping aan het begin van de krater maar ook één op de vulkaan. Hiervoor moet je wel een rotsachtige 4×4 weg trotseren. Drie maal raden waar wij voor hebben gekozen.

Na een kleine lunch op de vulkaan besloten we een wandeling naar de ‘lip’ van de vulkaan te maken. Langs de rotsen liepen we in 40 minuten naar het randje van de vulkaan. Hier heb je mooi uitzicht op het binnenste gedeelte van de krater. Vervolgens moet je wel weer dezelfde weg terugnemen. Er staan geen bordjes dus je moet elke keer op zoek naar een wandelpaadje maar dat is niet altijd even duidelijk.

Wildkamperen

Daarna besloten we dat we er ook gingen slapen. We hadden een mooi plekje uitgezocht en daar ons tentje uitgeklapt. We hoopten op een heldere nacht zodat we de sterren goed konden zien. Omdat je kilometers ver kunt kijken en er geen stad of dorp dichtbij is zou je hier de mooiste sterren kunnen zien. Je raadt het al: het was helemaal bewolkt. Het goede nieuws was wel dat er geen wind stond dus we konden redelijk slapen (je slaapt toch altijd iets lichter als je helemaal alleen ergens wild kampeert). Wat een ervaring!!

1 Comment

  1. Leo april 14, 2018 om 1:41 pm

    Houd deze site goed in de gaten binnenkort volgt namelijk het verslag van het bezoek aan de Fish River Canyon👍👍

    Antwoord

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *