Met de uitzichten van de Valley of Desolation nog in ons achterhoofd reden we het zuiden tegemoet. Addo Elephant National Park was de volgende bestemming op onze trip. Het park is prima aan te rijden vanuit Port Elizabeth en dat is dan ook de reden dat we hier echt heeel vaak zijn geweest toen we 10 jaar geleden in Sea View woonden.

Het is weekend in Addo

Addo

Omdat we tijdens de reis niet heel veel plannen komen we meestal op een willekeurige dag aan. Dit merkten we toen we op zaterdagmiddag door de poort van Addo reden. Naast het feit dat het weekend was, was er ook nog een trail run door Addo heen. Dat betekende dat er bijna net zoveel mensen als olifanten waren. Het mooie landschap en het feit dat we weer soort van ‘thuis’ waren maakten echter alles goed. Op één of andere manier zie je altijd wanneer een foto in Addo is genomen. Later leerden we dat dit komt door de speciale vegetatie in het park. De ‘subtropical thicket vegetation’ schijnt voornamelijk hier voor te komen. Aangezien we de wegen bijna uit ons hoofd kenden manoeuvreerden wij ons soepeltjes door zowel de asfalt- als zandwegen.

Zebra in de middag

Vlakbij Carol’s Rest, een bekende drinkplaats in Addo, zagen we een (levende) zebra in de bosjes liggen. Hoewel het tegen het eind van de middag was is het niet echt natuurlijk gedrag om languit op je zij te gaan liggen als zebra. Het gevaar ligt namelijk altijd op de loer met een paar leeuwen in de buurt. Onze ranger in spé, Jolene, zei nog dat die de nacht niet zou overleven…

Aangezien Addo volledig volgeboekt was moesten wij iets buiten het park overnachten. We gingen dus iets eerder weg bij de zebra en verlieten het park. De camping waar we sliepen was uitgerust met Delftsblauwe douchegordijnen met melkmeisjes er op, hoe Nederlands moet het worden? Dat was overigens gelijk het hoogtepunt van de camping.

Ontbijt in de ochtend

Na een prima nachtje reden we met onze Wild Card in de hand naar de olifanten. Hoewel we onszelf nog even wisten in te houden reden we na een minuut of tien toch maar richting de plek waar we de zebra hadden zien liggen. Daar aangekomen lag de zebra er nog steeds. Het enige verschil was dat er nu drie leeuwen haar ingewanden aan het afkluiven waren. Hoe luguber, mooi en bijzonder tegelijk. Nadat we dit tafereel een uur of drie hadden bekeken was het tijd om door te gaan. Na meer dan 100 olifanten te hebben gespot was het tijd om door te rijden naar Sea View!

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *