Op onze roadtrip door Andalusië sliepen we onder andere in La Perla Blanca. De ochtend begon, zoals bijna elke dag tijdens onze reis in Spanje, met een overdosis zonnestralen die door de luiken probeerden te schijnen. Deze ochtend was echter extra mooi door de grote picknickmand gevuld met ons ontbijt!

Lokale broodjes, verse croissants en beleg zoals dat alleen in Spanje kan: Jamon Serrano, Manchego en een geitenkaasje van een boerderij verderop. Ook kwam er nog wat vers fruit en jus d’orange uit de mand. Met zijn tweeën worstelden wij onszelf op het piepklein Frans balkonnetje met alle lekkernijen tussen ons in.

On the road again naar de Pueblos Blancos

Na dit geweldige ontbijt stapten we onze auto in. Wij sliepen hier natuurlijk niet alleen voor het ontbijt, we zaten namelijk tussen de Pueblos Blancos (witte dorpen)! Vanuit La Perla Blanca reden we via de A-374 en A-372 richting Grazalema, een bergdorpje op 800 meter hoogte. Nadat we de auto hadden geparkeerd (tip: er is een parkeerplaats aan het einde van het dorp) en niet vast waren komen te zitten in een supersmal straatje liepen we richting het centrale plein van het dorp, Plaza del Ayuntamiento. Toen ik een idyllisch straatje aan het fotograferen was bleek hier een huis te staan van een Spaanse man op leeftijd, Pepe. Hij nodigde ons uit om zijn woning van binnen te bekijken.

Dit huis is gebouwd in de 16e (!) eeuw en was toen nog een stal. Hij vertelde ons dat je dit nu nog kan zien aan de trede bij de deur. Als het een opstapje heeft was het vroeger een huis, is er een afstap dan was dit vroeger een stal.

Nadat we Pepe hadden bedankt bezochten we het dorp. Het is zeker een aanrader om deze ’roadtrip’ vroeg te beginnen. Hierdoor ben je precies op tijd in Grazalema voor een café solo (espresso) op het dorpsplein tussen de locals. Daarna hebben we nog een kleine wandeling gemaakt door het dorp. Er zijn hier enorm veel winkeltjes die lokale kazen, hammen en olijfolie verkopen.

Door de bergen naar Zahara de la Sierra

Ondanks dat we al op 800 meter hoogte zaten moesten we nog iets verder de hoogte in op weg naar onze volgende bestemming. Via de CA-9104 reden we naar de top van de berg. Deze weg met schitterende uitzichten over het Andalusisch landschap wil je echt niet missen. Op de top van de berg is er een uitkijkpunt. Naast een spectaculair uitzicht op het azuurblauw stuwmeer van Zahara (Embalse de Zahara) is hier misschien nog wel iets mooiers voor de vogelliefhebber: de Vale gier.

Tussenstop: De Vale gier!

Op de top van de berg cirkelden meerdere vale gieren om ons heen. Het blijkt dat zij hier ook hun nesten hebben en dus vaak worden gespot. Helaas hadden wij onze zoomlens in Nederland liggen dus stonden we met een veel te klein lensje deze imposante vogels te fotograferen. Een Vale gier is is 95 tot 110 cm lang en als hij zijn vleugels uitslaat is hij ongeveer 2,5 (!) meter breed. Het is hiermee een van de grootste vliegende vogels ter wereld. Als je hier bent neem dus in ieder geval een flinke lens en/of verrekijker mee.

Het stuwmeer van Zahara de la Sierra

Toen we de afdaling hadden ingezet werd ons zicht op het stuwmeer steeds mooier. Omdat we een tijd bij de gieren hebben gekeken kregen we langzaamaan toch wel wat trek. Gelukkig was het restaurant Al Lago daar. Hier bestelden we een gefrituurde avocado met garnalen en een tataki van tonijn. Dit alles aten we met een adembenemend zicht op het meer. Na deze culinaire hoogstandjes struinden we nog even door Zahara. Op het stuwmeer kun je ook onder andere kanoën of suppen in de buurt van het restaurant. Voor ons was dat nu te heet, wij hebben enkel even in het water gestaan om vervolgens via de A-2300 langs het stuwmeer terug te rijden naar Ronda.

(Visited 14 times, 1 visits today)

Geef een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *